Dame tres nomes
“Dame tres nomes!”, disme.
Bukbenbau
(ou Bukbenbó),
digo falándolles ás túas tetas
capturadas nun vermello espectacular
e bicadas por un soño.
Benbobuk.
Bukbobén.
Ti preguntas de poesía
namentras cravas en min
a túa alma agachada
por un espello azul.
E eu digo: tic, tac, tac…
Bóbebuk!!
Material girl,
aposto a que pintas moi rica
na pista de baile,
pero a min déixame
deitado no sofá
soñando coas profundidades do ceo.
