Cando non estás
persigo a túa lembranza,
como buscando unha proba
da túa existencia,
da realidade da miragre.
E cando a atrapo
exprímoa cos ollos da mente
ate que sinto de novo
o tacto e morneza da túa pel,
ate que escoito os teus xemidos
e ate que teño de novo na lingua
o sabor das túas pupilas
afogadas na paixón.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/2005/06/19/cando-non-estas/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here