Ai, maniotas da paixón
Ai, maniotas da paixón,
lembranzas físicas do seu nome,
¡que doces me sabedes!
31/1/1999
5/1/1999
¡Demo, demo!
¡Demo, demo!
Resplandecente nas fragas da noite,
¿que man ou ollo inmortal
puido idear a túa terrible beleza asimétrica?
Cando a túa hedra
Cando a túa hedra
vai medrando en torno a min
coas súas febras de par trenzado
respiro cheirume verde
e sei que me vas querendo.
Ay, Reis
Ay, Reis
que tanto me queréis…
Ay, Reyes
que tanto me queredes…
Traédeme un regalo
de ollos azuis esta noite,
deixádemo entre as sabas
e arderei ledo toda a noite
coma un carbón de azucre.
