Agora, por fin,
penso en ti e xa non doe.
Agora que me sinto inteiro outra vez,
como antes de ti,
como daquela contigo,
como pensei que nunca máis me había sentir,
sei que ao final non me perdín:
agora teño a proba de que malia moito queimaches,
mala muller, non me destruiches.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1998/11/30/agora-por-fin/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here