25/6/1998
Golpéame, Esther.
Dame un contundente saúdo.
Alédome de te volver ver.
Xa podes perdoar non te dixera nada o outro día…
¡E tanto que perdoas!
Bícasme coa túa inmensa cordialidade gratuita.
O tempo non existe.
A confianza e a simpatía son o teu inesperado regalo.
Gracias. Baixo do autobús abraiado e sorrinte.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1998/06/25/golpeame-esther/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>