Non chegarás nunca a ver
Non chegarás nunca a ver
o que diante de ti está
porque pechas os ollos ademais do peito.
¿Tanto che doería recoñecer que é posible tanta beleza,
unha beleza tan dramática e tan noble?
¿Tanto tremerían as túas murallas?
Non chegarás nunca a ver
o que diante de ti está
porque pechas os ollos ademais do peito.
¿Tanto che doería recoñecer que é posible tanta beleza,
unha beleza tan dramática e tan noble?
¿Tanto tremerían as túas murallas?
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1998/05/17/non-chegaras-nunca-a-ver/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here