Tres anos xa…
Tres anos que ando vagando
pola seca terra.
Tres anos que levo
bebendo o meu fel,
bebendo morte
por non morrer.
¿U-lo oasis agora?
Ficou atrás, tres anos atrás.
E xa non hai volta.
Soamente queda ser estatua de area,
duna sen forma,
camiñante no deserto.
Seco e só.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1998/02/11/tres-anos-xa/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here