Si, [T], vas morrer.
Non che gosta escoitalo
pero é algo que non podes evitar
pechando as orellas.
Eu lémbrocho
coa miña mofa existencial
e a ti paréceche macabra:
eu soamente son o vento da verdade
que bate contra as túas ventás renegridas
coa súa canción de lobo
mais non para trae-lo medo
senón para que penses cánto val o que tes,
cánto val a vida
cando sabes que has morrer.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1996/12/31/si-t-vas-morrer/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here