Vértigo centrífugo
que comeza a latexar
no calendario da miña testa.
Sementes espalladas,
camiños de millo polos que fuxir.
Pero ¿non fuxirei
na mala dirección?
¿Que extraños ventos
oubean ó final da estrada?
Teño medo: un medo pequeno
incrustado nun ollo.
Pero teño que emprende-la viaxe.
Máis só ca nunca; máis eu ca nunca.
A URI ao TrackBack dste poema é: http://emogramas.blogsome.com/1996/12/24/vertigo-centrifugo/trackback/
Non hai ningún comentario aínda.
RSS dos comentarios deste poema.
Saltos de liña automáticos, os e-mails non se amosarán, permete HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here